Word de regisseur over je eigen leven!

Afgelopen voorjaar kreeg ik de diagnose schildklierkanker en oh ja, er zat ook een tumor achter mijn oor die vanwege zijn omvang verwijderd moest worden, die zou namelijk aangezichtsverlamming kunnen veroorzaken en kwaadaardig kunnen worden.

Dat was even slikken…. Twee dagen om precies te zijn, dan besluit ik dat ik genoeg heb van de verhalen in mijn hoofd die het woord kanker bij mij -en vooral bij mijn omgeving- oproepen, want waar ik mijn aandacht op focus, daar gaat mijn energie naartoe en die had ik nu juist voor herstel nodig.

Iets binnenin mij zei me dat ik ziek was geworden van de verhalen in mijn hoofd die ik mijzelf keer op keer vertelde èn ben gaan geloven, maar gebaseerd waren op onderliggende angst en onzekerheid. Mijn lichaam ervaart deze dingen als stress en chronische stress verzwakt het immuunsysteem. Werk te doen dus!

Ik heb mijzelf al van 35 jaar chronische pijn afgeholpen, dus waarom zou ik geen positieve invloed op dit proces kunnen uitoefenen? Ik weet dat gedachten/overtuigingen aan of over een gebeurtenis een biochemische reactie in het brein teweegbrengen, waardoor de hersenen chemische signalen afgeven en op die manier het autonome zenuwstelsel beïnvloeden en dus ook van invloed zijn op alle biochemische processen in het lichaam. En dat geldt niet alleen voor mij, maar zo werkt het voor iedereen.

Het is een vrij ingewikkeld proces, maar even heel kort door de bocht komt het hierop neer: het autonome zenuwstelsel is onderverdeeld in het sympathisch- en het parasympathisch zenuwstelsel. Het sympathisch zenuwstelsel zorgt ervoor dat je in actie komt en dat je inspanning kan leveren op momenten dat dat nodig is, maar het is ook actief bij stress. Stress vernauwt je focus en het is een wetenschappelijk feit dat de hormonen die vrijkomen bij stress het immuunsysteem verzwakken.

Het parasympathisch zenuwstelsel daarentegen zorgt voor rust, ontspanning, creatie en herstel. Kortdurende stress kan je lichaam dus prima aan, dat is ook nodig om adequaat te kunnen reageren voor het geval je een sabeltandtijger (in de vorm van je ex-partner, schoonmoeder, baas, collega etc.) tegenkomt ;-).

Dan gaat je hartslag omhoog en je lichaam bereidt zich voor om te vechten of te vluchten. Chronische stress is echter toxisch. En waar chronische stress heerst is geen plek voor rust, herstel en creatie, omdat je staat van zijn zich steeds in opperste staat van paraatheid bevindt, klaar om te vechten of te vluchten. Vergelijk het met een brandalarm dat constant aanstaat, ook als er allang geen brand meer is. Kan je je voorstellen dat dit proces je immuunsysteem verzwakt? 

 

Overdenking

Kijk eens eerlijk naar jezelf.  Hoe groot is de invloed van jouw omgeving op hoe je denkt, hoe je je voelt en hoe jij je gedraagt?

 

“Het brein weet het verschil niet tussen dát wat je in gedachten
meemaakt en dát wat je in de realiteit beleeft”

Dr. Joe Dispenza

Even terug naar gedachten

Gedachten beïnvloeden dus onze hele biochemie en zijn daarmee de taal van de hersenen, zoals gevoelens de taal van het lichaam zijn en dus bepaalt de cyclus van hoe je denkt en voelt je staat van zijn. En het interessante is dat het brein het verschil niet weet tussen dat wat je in gedachten beleeft en dat wat je in de realiteit meemaakt. Wat een eye-opener! Want daar ligt eveneens de sleutel tot verandering!

Je kan invloed uitoefenen op gedachten en inherent daaraan op gedrag en gevoelens, waardoor er nieuwe neurale netwerken aangelegd worden. Het nieuwe, bewust gekozen gedrag wordt dan na het maar lang genoeg herhaald te hebben een nieuw ingesleten patroon; een nieuwe (onbewuste) gewoonte. Dat is overigens niet iets is wat ìk bedacht heb, het is wetenschappelijk onderzocht en onderbouwd.

Dus ik dacht: als ìk wil veranderen moet ik de manier waarop ik denk en voel veranderen. Ik moet me richten op mijn binnenwereld in plaats van me te richten op factoren van buitenaf, omdat èchte verandering van binnenuit komt. De ultieme uitdaging!

“Where focus grows, energy flows”

Tony Robbins

Gelukkig beschik ik over een behoorlijke dosis zelfdiscipline en ben ik begonnen met het dagelijks observeren van mijzelf; hoe praat ik tegen mijzelf, hoe praat ik tegen anderen, hoe gedraag ik mij, wat zou ik anders willen doen, waar wil ik op focussen, waar gaat mijn energie nu naartoe en waar zou ik willen dat mijn energie naartoe gaat? Wat wil ik, wie wil ik zijn en wat is daar voor nodig?

Ik spreek mijzelf toe als ik merk dat ik terugval in oude patronen/gewoontes, omdat ik niet langer geleefd wil worden door het verleden. Mijn zelfsabotage-mechanisme doet  zijn uiterste best om alles bij het oude vertrouwde te laten. Gedachten als: ik ben moe, ik heb geen zin, ik heb geen tijd etc. gaan door mijn hoofd. Ik negeer ze en doe wat ik met mezelf afgesproken heb, want als ik niet dagelijks aan mijn veranderingsproces werk verandert er niets!

 

Dus ik oefen en corrigeer mijzelf en droom elke dag over hoe ìk wil dat mijn leven eruitziet. Elke dag visualiseer ik een heldere intentie, voel ik bijbehorende verheven emoties die leiden tot een energetische, neurologische en (bio)chemische, lichamelijke verandering. Ik heb gekozen voor meditatie in plaats van medicatie.

Mensen vragen mij regelmatig: ‘ben je alweer de oude?’


En dan zeg ik: ‘nee, ik ben beter dan de oude!

Inmiddels ben ik twee operaties verder en heb ik ‘onderhandeld’ over het behoud van mijn schildklier. Uiteindelijk is alleen de rechterkant verwijderd, waardoor zowel de nabehandeling met radio-actief jodium als wel de levenslange medicatie mij bespaard blijven. Dat was niet het advies, maar voor mij wel de beste optie!

Geloof het of niet, ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Ik heb meer levenslust en energie dan ooit! Eigenlijk alleen door mijn gedachten en daaruit voortvloeiend gevoel en gedrag te observeren en om te buigen èn te durven dromen over de toekomst zoals ik die graag voor me zie. En het werkt; er komen mooie en wonderlijke dingen op mijn pad.

Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar dit neemt niemand mij meer af.

Uiteindelijk heeft dit proces van ziekte mij aangezet tot verandering, iets dat ik waarschijnlijk anders (nog) niet was aangegaan. En die verandering en alles wat er daardoor ook in mijn omgeving veranderd is, is de parel in de stront. En het mooie is, je hoeft niet te wachten tot je ziek wordt. Je kan NU beginnen! Neem het heft weer in eigen hand en word de regisseur over je eigen leven!

Wil jij ervaren wat gedachten met je doen, hoe krachtig ze zijn en hoe ze jouw staat van zijn beïnvloeden? Download dan gratis deze audio-oefening.  
Laat hier je gegevens achter Je ontvangt dan mijn waardevolle tips gemakkelijk per email